krakkarnir mínir..

.. eru hreint yndisleg og alveg ótrúlegt hvað þau kvarta ekki (enn sem komið er) að vera hérna á hótel herberginu allan daginn! Hérna eru nokkrar myndir af þeim frá því í dag….

 

Alexander sæti…

 

Penný fann Dora nærbuxur og setti þær á hausinn og fannst það heldur betur fyndið

 

 

Já hún er sko sæt með naríur á kollinum… nb. þær eru HREINAR!

Hótel herbergið okkar “stóra”

Ég elska….. hugmynd frá Þóru

Ég elska….

• þegar Penelope segir hlutina fyrst á íslensku en ekki ensku
• að heyra Alexander syngja 
• að sjá Jason leika með krökkunum
• að sjá þegar Jason er að knúsa Penelope hvað Alex verður afbrýðissamur og þarf að koma sér á milli
• þegar Alex gerir það sama hjá mér… treður sér á milli ef ég knúsa Penný
• diet pepsi, lol
• gott mocha kaffi…. ekkert betra
• manninn minn af ölllu mínu hjarta og sál
• vini mína og ættingja sem ég hitti allt of sjaldan
• að núna bý ég bara í 10 mín. fjarlægð frá IKEA en ekki 3ja klst akstursleið (á góðum degi!)
• að vera gift manni sem er í þannig vinnu að ég fæ að sjá hluti sem ég hélt ég myndi aldrei fá að sjá
• að kúra með Penný og Alex þegar þau eru þreytt
• að hlusta á íslensku tónlistinina mína meðan ég keyri.. ekkert betra en sálin hans jóns míns!!
• auðvitað manninn minn og börnin mín!
• að koma heim úr löngu fríi og fara beint í hrein rúmföt!
• lyktina af nýþvegnum þvotti!
• sundlaugar… sakna þeirra að heiman
• góða súkkulagði köku með vanillu ís!

í San Diego… og pálmatré upp fyrir haus!

Jæja þá erum við loksins komin til San Diego, Kalíforía. Við komum hingað á fimmtudags eftirmiðdaginn og tékkuðum okkur inn á Navy Lodge hótelið. Við gistum þar í tvær nætur en fundum síðan betri díl á öðru hóteli ekkert langt í burtu frá basinu heldur. Við fórum á föstudaginn og fengum húsnæði á vegum hersins en því miður verður það ekki tilbúið fyrr en 21. ágúst, þannig að við þurfum að hanga á hóteli þangað til. Heldur betur skemmtileg tilhugsun að vera í 3 vikur í einu herbergi með tvö lítil börn! Ekki bætir það að Jason þarf auðvitað að fara á bílnum í vinnuna þannig að ég er hérna föst með þau allan daginn. Því miður er hótelið statt í miðju iðnarðarhverfi, eða ekki iðnaðarhverfi, frekar svona skrifstofuhúsnæðishverfi og er því EKKERT fyrir börn að gera hérna, enginn staður sem ég get farið út að labba með þau því miður. Við vonum því öll að við missum ekki geðheilsuna áður en við fáum afhent! 

Húsnæðið sem við fengum er 3ja hæða raðhús, 159 fermetrar með bílskúr. Því miður er ekki stór garður með þessu stóra húsi, heldur þessi típíski kaliforníu garður, lítið frímerki sem er steypt! Við áttum kost á að fá lítið einbýlishús sem var um hvað 100 fermetrar með ágætis garði en þá hefði Jason ekki getað hjólað í vinnuna því sá staður var lengra í burtu. Frá hinum staðnum getur hann hjólað í vinnuna og því völdum við það. Raðhúsið sem við fáum er 4ra herbegja með 3 1/2 baði! Spurning hvort öll herbergi eru með sér baðherbergi þá! Kemur í ljós er við fáum að sjá það.

Annars er bara fínt hérna í Kalíforníu þótt þetta sé svolítið cultural sjokk að flytjast hingað. Þessi borg er rosalega óamerísk enda er ég ekki nema 10 mín. að keyra niður til Mexico. Það er erfitt að finna t.d. útvarpsrásir sem ekki eru á spænsku. Andrúmsloftið er samt miklu aflappaðra en á austurströndinni sem er alveg æðislegt. Svo er ekki verra að það er IKEA hérna þannig að núna get ég alltaf farið að kaupa fiskibollur í matinn fyrir krakkana. Svo er The Whole Food Market hérna sem selur íslenska skyrið!! EKKI slæmt sko. Þannig að þetta er allt að koma… Kalifornía ekki eins slæm og ég hélt en amt saknar maður vinkvennana að austan MIKIÐ! Það á aldrei eftir að hverfa!

Jæja.. læt þetta duga i bili.. bið bara að heilsa þar til næst.

Knús,
Sigurborg

Leaving Las Vegas!

 

 

Hæ hæ elskulegu vinir og ættingjar. 

Við erum núna í Las Vegas, og erum búin að vera hérna síðan í gærdag. Við vorum komin hingað um kl. 3 á staðartíma og urðum heldur betur hissa er við sáum hótelið sem við bókuðum í gegnum www.hotels.com fyrir aðeins $51! Hótelið heitir South Point og er 2 mílur frá öllu ljósasjóvinu á strippinu (aðalgatan er kölluð The Strip). Allavegna, þegar við keyrum uppað þessu svakalega hóteli áttum við ekki til orð! Þetta er 26 hæða hótel með eigin casinói, sundlaug, spa og fleira! Það er casinó í lobbíinu sem og annað áfast risa casínó sem ég fór nú ekki í. Hótelherbergið okkar er RISA stórt með risa flatskjásjónvaripi hangandi á veggnum. Þetta er bara eitt það flottasta hótelherbergi sem ég hef nokkurn tíma litið augum! Eina er að við þurftum að kaupa okkar eigin morgunmat, hann var ekki innifalinn, sem og vildi kallinn kaupa dag af internet tengingu sem gerir það að verkum að allt í allt kostaði herbergið okkur með kvöldmat, morgunmat og internetinu um $100! Ég kalla það nú ekki slæmt fyrir Las Vegas get ég sagt ykkur. Eitthvern góðan veðurdag langar mig að koma hingað ein með kallinum, barnslaus og fá að slappa af fyrir framan sundlaugina sötrandi á Frozen Strawberry Daiquiri! Mmmm… það væri lífið sko!  Ég sé líka alveg fyrir mér stelpuhelgi hérna með vinkonunum… það væri ekki verra sko! Eina sem er slæmt að það er 44 stiga hiti hérna á þessum árstíma!!!!!

Jæja í dag líkur síðan ferðalagi okkar yfir Bandaríkin með því að keyra til San Diego í Kalíforníu þar sem við ætlum að eiga heima næstu árin allavegna. 

Ég bið því að heilsa í bili og læt heyra aftur í mér er við verðum komin til San Diego!

Kv,

Sigurborg

Ferðalagið so far…F

Jæja, þá er fyrsti dagur okkar á ferðalagi búinn. Við erum komin til Kentucky og gistum á Best Western í nótt hérna í Louisville. Við fórum og hittum Sigurborgu frænku en hún á heima einungis 20 mín. frá hótelinu. Vildi að ég hefði haft rétta símanúmerið hennar áður en við pöntuðum hótelið því við hefðum getað gist hjá þeim. Bob og Sigurborg eru alltaf eins yndisleg og ekki skemmdi fyrir að er við keyrðum upp að húsinu þeirra þá sáum við að þau voru með Boston Red Sox bílnúmerisplötu og Jason varð yfir sig hrifinn, haha. Kom þá í ljós að bæði ég, Sigurborg og Rannveig frænka erum giftar miklum Boston Red Sox aðdáendum sem mér finnst skemmtileg tilviljun. Spurning hvort maðurinn hennar Sóley sé það líka, haha.

Allavegna, þá gekk fyrsti dagurinn vel þótt Alex hafi verið orðinn óttalega þreyttur á bílstólnum undir það síðasta. Sem betur fer gaf læknirinn þeirra mér ráð í sambandi við róandi fyrir þau (krakkana) á leiðinni og hann róaðist fljótlega og sofnaði eftir að við gáfum honum það. 

Dagur 2

Við vorum komin til Chicago á föstudaginn um 5 leitið og hittum þá Sabrinu og fjölskyldu. Það var mjög gaman enda hef ég ekki séð þau síðan í mars 2005. Ruthy litla stelpan hennar er svo falleg og Charlie orðinn svo stór. Ótrúlegt hvað tíminn líður hratt. Við fórum með þeim til foreldra Chris (eiginmans Sabrinu) og fórum svo öll á Pieogri hátíð hérna í bæ sem er hátíð Pólverja og Slava. Það var skrúðganga og voða gaman hjá öllum. Þetta var ákveðið upplifelsi sem maður fær örugglega ekki aftur að upplifa. Við lögðum af stað frá Louisville Kentucky um 10.30 og vorum komin eins og ég sagði um 5 leitið vegna umferðarteppu. Við áttum að vera komin um 3 leitið en partur af þjóðveginum í Chicago var lokaður og bara ein leið opin þannig að það var mikil traffík.

Dagur 3.

Við keyrðum frá Chicago til Nebraska og lá leið okkar í gegnum 3 fylki (Indiana, Illinois og Iowa). Það var alveg hundleiðinlegt að keyra þarna í geng því flatlendið var mikið og kornakrarnir stórir. Ég tók samt nokkrar fallegar myndir í gegnum bílrúðuna sem ég vonandi næ að hlaða inn fljótlega. Við vorum komin til Omaha Nebraska um 7 leitið og hittum Sóley frænku og familíu og fengum að gista hjá þeim. Það var alveg yndislegt að hitta hana frænku mína og fá að hitta manninn hennar sem og yndislega fallegu litlu frænku mína hana Sofiu. Við borðuðum góðan mat og krakakrnir fengu íslenskar SS pulsur. Síðan sátum við fram eftir kvöldi eftir að krakkarnir voru farin í rúmið bara að spjalla. Þetta var alveg yndislegt kvöld hreinlega. 

Dagur 4.

Leið okkar lá núan frá Omaha Nebraska upp til South Dakota til að sjá Mount Rushmore, eða fjallið sem forsetarnir eru skornir út í. Allir dagurinn fór í að keyra á hótelið og lítið frá þeirri ferð að segja.

Dagur 5.

Leið okkar lág um morgunninn að skoða fjallið og ég get ekki lýst með orðum uppliflesinu sem það var. Það var æðislegt og ég get með sanni sagt að ég hélt ALDREI að ég ætti eftir að upplifa það að sjá Mount Rushmore. Við vorum þar til hádegis og eftir það lá leið okkar til Denver Colorado þar sem við gistum eina nótt.

Dagur 6.

í dag keyrðum við síðan frá Denver Colorado í gegnum The Rocky Mountains sem var ekkert SMÁ fallegt. Það var hrikalegt útsýni og glúfur sem við keyrðum í gegnum. Hver skíðabærinn á eftir örðum, t.d. Vail sem við stoppuðum í skoðuðum okkur um í. Síðan keyrðum við í gegnum glúfur sem heitir Glenwood Canyon og guð minn góður hvað það var bæði hrikalegt sem og fallegt. Ég átti bara bágt með mig stundum mér fannst þetta svo fallegt. Í nótt erum við síðan í Green River Utah sem er eitthver staðar út í miðri eyðimörkinni. Næsti bær t.d. við okkur er í 160km fjarlægð og það er EKKERT á leiðinni, engin bensínstöð, engin búð, ekki einu sinni símasamband í gsm síma!

 

Jæja, ég er að hlaða niður myndum, vonandi tekst það sem fyrst svo ég geti sett inn linkinn á þær. Eins og er eru þetta 403 myndir, hahaha.

 

Knús og kossar,

Sigurborg og co.

Penný lærir að teikna sjálfa sig!

 

sit upp í rúmi og…

.. bíð eftir að pakkararnir komi til að pakka okkur niður… kannski ekki okkur en eigum okkar. Þeir eiga að vera mættir hérna um 10 leitið og spurning hvort þeir nái að pakka öllu á einum degi eða hvort þeir skipti þessu á tvo daga! Alveg ótrúlegt hvað fólk sem hefur þetta að atvinnu er fljótt og skipulagt að pakka. Í fyrra er þeir komu voru þetta tvær konur og einn maður. Maðurinn tók að sér að pakka herbergjunum uppi, ein konan var í stofunni og ein í eldhúsinu. Þau pökkuðu öllu niður á einum degi, og ég er að taka um tveggja hæða 3ja herbergja raðhúsi!!!!!!!! Síðan komu fluttningarmennirnir daginn eftir, rommsuðu öllu út úr húsinu og inn í hitt húsið sem við vorum að flytja í! Alveg hreint ótrúlegt. Núna erum við með aðeins stærra hús, eða 4ra herbergja raðhús og meira dót enda með tvö börn, þannig að þeir áætla sér tvo daga í að pakka og einn í að flytja allt í gáminn eða hvað það er sem keyrir þessu til Kaliforníu. 

Ég og Alex sem sagt sitjum upp í herbergi og horfum á sjónvarpið, reyndar er Alex eitthvað að dunda sér með rusl á gólfinu!!!!! Ég er búin að pakka öllum fötum sem við tökum með okkur og þau sitja hérna í ferðatöskum á rúminu.

Jæja, best að halda áfram að taka til…. þeir fara nefnilega að koma eftir klst.

Knús,
Sigurborgin

Jæja þá… það er komin dagsetning…

… og herinn kemur 21 og 22 að pakka okkur niður og kemur síðan 23ja til að taka allt upp í gám eða bíl eða hvað það sem er sem þeir setja kassana okkar í. Það er því ekki nema vika og einn dagur sem ég á eftir að eiga heima í þessu húsi. Skrítið, en mér finnst enn ekkert eins og ég sé að fara að flytja. Held ég fatti þetta ekki fyrr en ég verð komin til Kalíforníu og sest þar að. 

Við sátum í gær og vorum að plana keyrsluna yfir til Kalíforníun og eins og stendur þá ætlum við að ferðast svona:

• Virginia Beach til Louisville, KY
• Louisville, KY til Indina að hitta Sabrinu vinkonu
• Indina líklegast til Nebraska að hitta Sóley frænku
• Nebraska til Mount Rushmore í South Dakota
• Mount Rushmore til Salt Lake City Utah
• Salt Lake City til Las Vegas
• Las Vegas til San Diego

Þetta verður sem sagt heljarinnar ferðalag. Okkur langar að keyra til Mount Rushmore og skoða þar forsetana í fjöllunum því ekki vitum við hvenær við verðum þar á leið aftur. Við vorum að hugsa um að skoða Miklagljúfur einnig en þar sem við munum eiga heima svo  nálægt því ætlum við að geyma það í bili.

Við erum búin að kaupa tvöfalda DVD spilara sem fara aftan á höfuðpúðana fyrir krakkana að horfa á… ekki veitir af get ég sagt ykkur. Keypti einnig heyrnatól svo maður fái ekki of mikið ógeð á Dora the Explorer og fleira, haha.

Sem sagt.. eftir viku verðum við farin héðan fyrir fullt og allt….. 

hef ekki meira að segja í bili og býð ykkur því góðs dags og góðrar nætur.

margt flýgur í gegnum huga minn þessa stundina…..

.. eins og

• Það eru tvær vikur og tveir dagar þangað til við áætlum að leggja í hann til San Diego California
• Við erum enn ekki komin með fastan fluttingardag frá hernum, það er hvenær þeir geta komið og pakkað okkur niður og flutt búslóðina okkar.
• mér drullu kvíði fyrir að yfirgefa svæðið get ég sagt ykkur. Fékk tár í augun í kvöld er ég hugsaði til þess að Penný er að missa bestu vinkonu sína
• ég er fúl út í Norfolk State University!!!!!!!!!!
• Mér leiðist hvað ég er orðin ógeðslega feit og geri ekki rassgat í málunum. Ég les mér og les mér til um allskonar mataræði og þessháttar, miðla mínum lestri til vinkvenna og ektamans en geri svo ekkert í þessu heldur bara háma í mig mat og ógeð. Mig vantar einungis 3 fokking kílógrömm til að vera í þriggja stafa tölu!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! 
• Mig er virkilega farið að hlakka samt til að keyra þvert yfir Bandaríkin og fá að sjá aðra menningu en ég hef kynnst hérna á austurströndinni.
• Ég elska að taka myndir og að vinna myndirnar mínar í fótosjopp.
• Mig langar mikið að fara í Skalla í Árbænum og fá mér skinkuloku og Tap og svo bland í poka…..svona ALVÖRU bland í poka
• Mig langar í íslenskt nammi… hræðilega mikið langar mig í kúlusúkk og tromp!
• mig langar líka í appelsín……………
• Ég er þreytt og hætti þessu því núna…. þangað til næst….

pís át!

Sigurborg